Nieuws

Woonwagens Hennenlei: belofte maakt schuld!

Het blijkt dat het vertrek van de woonwagens in de Hennenlei dan toch de finale fase bereikt heeft. Dat is allesbehalve van een leien dakje gelopen. Het was het Vlaams Belang dat reeds begin november 2007 initiatief nam door zich in dit dossier vast te bijten. Niet alleen zorgden de woonwagenbewoners hier en daar voor overlast, het terrein waarop de tijdelijke bewoners zich vestigden is bovenal agrarisch gebied en leende zich dus niet voor een dergelijke bestemming.

Tijdens de gemeenteraad van februari 2008 wierp gemeenteraadslid Olivier Peeters een licht op de hele problematiek, gebaseerd op een eerdere schriftelijke vraag. Daar beloofde de monstercoalitie dat de woonwagens ‘begin maart’ verdwenen zouden zijn. Een loze belofte, zo bleek achteraf, want in de praktijk veranderde er simpelweg niets.

Maar het kon beter! Toen ook de regionale media aandacht schonk aan het dossier, sprak de monstercoalitie plots van ‘eind maart’, een nieuw tijdskader dat wederom niet nageleefd werd en dus wederom een loze belofte bleek. Schepen Van den Bogaert gaf in het bewuste artikel zowaar nog mee ‘verder geen stand van zaken te kunnen geven’. Goed bestuur, zeker?

De nalatigheden verplichtte het Vlaams Belang - intussen gesteund door Ludo Peeters en Ivo Andries, beiden lid van de eigen meerderheid - het hele dossier opnieuw op de gemeenteraad te brengen van april.  Daar confronteerde Olivier Peeters het schepencollege opnieuw met hun wanbeleid. Niet alleen werden beloftes niet waargemaakt; ook van een goede communicatie en dialoog met de omwonenden was geen sprake, zelfs niet op eigen initiatief van enkele betrokkenen. Maandenlang probeerden ze hun beklag te doen bij het stadsbestuur, zonder resultaat. Uiteindelijk zocht het college dan toch telefonisch contact. Daarbij werd de scheefgetrokken situatie eindelijk erkend en werd eveneens toegegeven dat de zigeuners zich zonder de nodige toelatingen in de buurt hadden gevestigd.

Deze ‘open’ communicatie met de plaatselijke buurtbewoners kwam natuurlijk rijkelijk te laat. Het schepencollege had reeds van in het begin (= oktober 2007) efficiënt moeten communiceren met de buurtbewoners. Bovendien was dit praat voor de vaak, want het kwam er gewoon op aan de gemaakte beloftes uit te voeren. Niet meer of niet minder dan dat.

Hoewel er nu eindelijk schot in de zaak blijkt te komen,  is het einddoel verre van bereikt. De grond waarop de ‘tijdelijke’ bewoners zich gevestigd hebben is officieel agrarisch gebied. Het schepencollege moet nu de lijn doortrekken en maatregelen nemen opdat de wettelijke bestemming opnieuw van toepassing wordt.