Nieuws

Eigen zak eerst...

Op de gemeenteraad stond de oprichting van een adviesraad voor ontwikkelingssamenwerking ter goedkeuring. Volgens gemeenteraadslid Jan Van Gorp behoort ontwikkelingssamenwerking niet tot  de bevoegdheid en al zeker niet tot de prioriteiten of kerntaken van de gemeenten.

Van Gorp benadrukte dat als het Vlaams Belang de oprichting van deze adviesraad niet goedkeurt dit niet betekent dat wij geen respect zouden hebben voor het werk van particulieren en voor de inzet van de talrijke vrijwilligers, die met veel idealisme opkomen voor een grotere solidariteit met,  en voor hulp aan de derde wereld. Integendeel zelfs.

Maar Van Gorp vreesde dat in zo’n op te richten adviesraad de kleine particuliere initiatieven juist verdrukt zullen worden door de onvermijdelijke grote organisaties die telkens als hoofdrolspelers worden opgevoerd. We hebben daarvan voorbeelden uit andere gemeentes waar eerder een GROS werd opgericht, en waar de kleinere initiatieven dikwijls uitgerangeerd worden en moeten opgaan in de plaatselijke werking van de grotere ngo’s. En dat dreigt ook hier te gebeuren.  Ook in dit voorstel, worden Amnesty International, Oxfam en 11.11.11 al met name genoemd.  Het zijn precies deze organisaties die ons wantrouwen wekken. Want het  zijn instellingen zonder enige legitimiteit. Geen van hen heeft door het volk verkozen vertegenwoordigers, terwijl ze toch een heel eigen politieke agenda hebben. Het zijn bovendien vooral fervente subsidiejagers, die in hun jacht op almaar meer geld voor hun eigen doelstellingen en voor hun eigen organisatie, de caritatieve markt afschuimen en kleinere particuliere initiatieven wegdrukken en versmachten.

Wat ons bij die grote organisaties vooral ergert is dat -  in tegenstelling tot wat gebeurt bij de kleine lokale initiatieven -  van de bedragen die  vrijwilligers hier moeten bijeen bedelen onder de dekmantel van de wereldsolidariteit en het bestrijden van de armoede in de wereld, een belangrijk aandeel helemaal nooit terecht bij de mensen voor wie het bestemd was.   Een veel te groot bedrag wordt besteed aan  organisatie, fondsenwerving, publiciteit en aan verloning van het management.

De bedrijfsleiders van die grote ngo’s – het gaat dus niet over de talrijke vrijwilligers die zich gratis inzetten - maar die bedrijfsleiders, de managers en de goedbetaalde directeurs van die zogenaamde hulp- en mensenrechtenorganisaties strijden in de eerste plaats klaarblijkelijk tegen hun eigen armoede. De zogenaamde wereldhulp-organisaties zijn in grote mate tewerkstelling-organisaties geworden voor het eigen management .

Voor het Vlaams Belang zijn en blijven de kleine particuliere initiatieven en de idealistische vrijwilligers van meer belang dan de machtige organisaties.  En daarvoor is geen aparte adviesraad nodig en al zeker niet als zo’n adviesraad wordt bevolkt door vertegenwoordigers van dominante ngo’s met een eigen politieke agenda. En dat is de reden waarom het Vlaams Belang van deze adviesraad ontwikkelingssamenwerking niet goedkeurde. 

 




Categorie:   Ontwikkelingssamenwerking