Column

Niet toegeven

Een column door Jan Van Gorp

De hoofddoek blijft de mensen beroeren, ook in Lier. De verdedigers van de hoofddoek verwijten ons te veel aandacht te schenken aan een zo ”onbelangrijk kledingstuk”. Maar als het dan toch zo “onbelangrijk” is waarom maken die verdedigers dan zulk misbaar. Dat ze die hoofddoek gewoon aflaten.

Of zou het kunnen dat er toch iets meer aan de hand is? Dat die hoofddoek al lang véél meer is geworden dan een louter sterk geladen religieus symbool? Dat het doekje echt niet zo ‘onschuldig’ of ‘onbelangrijk’ is als z’n verdedigers ons proberen wijs te maken? Moderne progressieve moslims zijn er trouwens absoluut geen voorstander van, zoals de recente betogingen in Turkije tegen de hoofddoek zeer duidelijk aantonen. Atatürk wist perfect waarom hij het dragen van de hoofddoek liet verbieden, en de Turkse fundamentalisten Erdogan en Gül weten precies waarom zij het weer willen invoeren.

Precies om diezelfde redenen moet het dragen van een hoofddoek ook bij ons in officiële dienst verboden worden. En waarom net de linkse politiekers dit obscure symbool verdedigen, zal wel meer te maken hebben met hun politieke berekening om de potentiële fundamentalistische moslimkiezers niet voor de kop stoten, dan met enige progressieve ingesteldheid, waarmee een Els Van Weert en haar kompanen anders zo graag uitpakken.

Misschien moeten we ons zelfs gaan afvragen of het dragen ervan niet meer en meer verworden is tot een softe versie van islamitisch terrorisme. (En voor onze tegenstanders moord en brand schreeuwen over deze beoordeling, ze komt niet van ons, maar van verschillende moslimauteurs, zoals o.m. Nahed Selim, Ayaan Hirsi Ali, Naima El Bezaz, enz..) Soft terrorisme, voorlopig zonder bloedvergieten, maar even bedreigend voor de maatschappij. Misschien is de hoofddoek niet zomaar een “symbool”, maar juist een pervers hulpmiddel op de weg naar het obscurantisme. Het scenario komt helaas stilaan bekend voor, niet alleen in Lier, maar in gans het land, in heel West Europa : Stap na stap, stellen de moslimfanaten en hun collaborateurs nieuwe eisen. Eerst kleine, dan grotere. En als die eisen niet worden ingewilligd, wordt er gedreigd, en wordt er daarna geweld gebruikt.

Na het verbod van de hoofddoek, schort de allochtone gemeenschap, of beter gezegd schorten de moslims van Lier alle interculturele activiteiten op. (Tussen haakjes, voor andere allochtone gemeenschappen bestaat er vanwege het stadsbestuur trouwens gewoonweg geen belangstelling, en zelden of nooit worden ze bij enige werking betrokken.) De Lierse moslims vaardigen dus een collectieve straf uit voor een democratisch genomen besluit. Het gaat hen daarbij niet om het dragen van een stomme hoofddoek, het gaat er wel degelijk om Lier willens en onwillens een islamitisch gebruik op te leggen. En als de moslims hun zin niet krijgen, scheiden ze zich van de maatschappij af. (Wat velen zich daarbij afvragen is of het opzeggen van de relaties meteen ook betekent dat de allochtone organisaties in die periode geen stedelijke subsidies wensen te ontvangen?)

Aan zo’n chantage kan onmogelijk worden toegegeven. Want na de hoofddoek komen de aparte begraafplaatsen op het kerkhof… het verbod op varkensvlees in de scholen…. de aparte zwemuren voor moslima’s… Het verbod dat mannelijke dokters vrouwelijke patiënten zouden behandelen… en ga zo maar door, de lijst is ontzettend lang. Als men ingaat op deze chantage en als de islam zijn eisen, de ene na de andere kan doordrukken, is het gevaar heel groot dat het leven hier erg onaangenaam zal worden.


Categorie: